Treinen, iedereen zit zwijgend rond te kijken Wachtende woorden, alle oogcontact ontwijken Eindeloze stiltes, verstoord door ’t oude tuig Een windje door ’t raam, gordijnen doen ruig Af en toe een fronsend voorhoofd, zin om te vertellen Camouflage aangetrokken, schrik…
Waar is mens gebleven in zijn levensverhaal? Angstig op zoek naar hebzucht, naar materiaal Afsnauwen en roepen, tot de cijfers verschijnen Ronddwalen om in een hoop leegte te verdwijnen Drank verdringt stress, het hoofd loopt leeg Emotionele doodstraf, koekje van…
Knetterend hout, vriendenverhalen Ambachtelijk in vlammen verdwalen Mensen knus kletsend dicht bij elkaar Pratende hartstocht, wind door het haar Vurig verlangen, werkweek opgebrand Uitgelaten lach, ontspannend amusant Urenlang, tot ijskou z’n rillingen stuurt Rustig doven, ’t laatste vlammetje afgevuurd…
Een tuin vol bloemen, kijkend naar invallend licht Elke dag zon volgen tot ze wegzakt, uit hun zicht Nieuwsgierig staren, het hele veld dezelfde richting uit Allen genieten ze van warmte op hun huid Comfortabele kleedjes wapperend in de wind…
Echtheid, een landlapje eenvoud op de hoogste top Essentiële trektocht naar boven, moeizaam bergop Nostalgisch beekje kabbelt zachtjes naar beneden Elke traan verbroederd met zweet is moegestreden Noorderwind blaast z’n zuchten tegen de flanken De boomgrens verdwijnt, in de verte…
Decor veranderd, weg van de fel bebouwde bol Ergens tussen de wolken, alle vluchten zitten vol Rondvliegen tot men de bestemming haalt Tegen hoge snelheid, tot tuig nederdaalt In de hemel lopen lijnen kris kras door elkaar Geroutineerde schrammen, langzaam…
Nog even en dan wordt het weer helemaal stil Elke dag doden ruimen, angstaanjagend geschil Geen grasgroene weiden, horizon grijs gekleurd Executies ontoelaatbaar, veel mensen weggesleurd Niemand durft nog kijken, geen einde in zicht Ettelijke jaren al een gruwelijk bloedbad…
Al het leven stopt ineens, uitgeput en moegestreden Confrontaties met de dood, veel te veel geleden Hoopvol, tot de laatste energie werd weggehaald Telkens weer positief, je moed werd nooit bestraald Elke dag opnieuw, gewikkeld in een oneerlijke strijd Noodlottig…
Zorgzaam raakt het daarboven allemaal gevuld Een unieke expositie in herinneringen gehuld Verdoezeld onder ’t stof, je histories laten slapen Een extern geheugen, waar we puzzelstukjes rapen Nergens rust zoveel geschiedenis uit het eigen leven Exclusief, memorabel, zorgvuldig ingepakt en…
Zomerse dag, veel blije gezichten op ’t straat Etmaal goed gevuld, bruisend leven tot ’s avonds laat Sprankelend fris, als ontelbare bubbels in een fles Eindeloos ontkurken, weinig sporen van stress Nergens een wolk aan de hemel, mensen voldaan Tuin…